Jak pachniały te emocje

świeżym deszczem
z uchylonym oknem
naturalną separacją
do ostatnich kropli
refleksami słońca na
matowych winogronach
i lenistwem magii sennej
ciepłej jak dłonie włożone
w skoszoną koniczynę ...

Emocjonalny kołowrotek

szarą pustką korytarza
poszarpaną brakiem końca
koszmarem sennym dziecka
z przeźroczystą mamą
wiatrem bez kierunku
z czekaniem na odlot
i powolnym brakiem oddechu
przesłodzoną czerwienią
dusznością zaciskającą gardło ...

Emocjonalna tęsknota selekcjonuje wspomnienia
oszukuje że to wszystko się nie utleni
milczy że ciszę najpełniej słychać z lotu ptaka
ukrywa że prócz śmierci spadają z nieba mewy
a na lądzie rośnie mech obok tynku
i od pewnej fazy smutku zaczyna się uzależnienie