Czy może istnieć, świt w ciemności
Czy może istnieć, przyjaźń bez miłości
Ja jestem Wschodem
Ty Zachodem

Codziennie rano, myśli moje
Krążą jak gwiazdy na nieboskłonie
Lecz niewidoczne
Ukryte skrycie, w porannym świcie.

Za dnia całego, aż do Zachodu
Przemierzam drogę,
Prowadzi ona ścieżkami miłości
Zaplątaną, w sieć pajęczą zazdrości

Ja jestem Wschodem, Świtem
Ty Zachodem, Gwiazdą
Na niebie co świeci tak mocno
że wszystko inne blednie

Lecz czasem chmura, przykryje niebo
I blask nie dotrze
Jedynie wiatr, swą potęgą chmurę odgonić może
Lecz on nieprzyjaciel, nie pomoże

Więc trwają dwa blaski
Świtu i Gwiazdy
Jeden na Wschodzie
Drugi na Zachodzie

I tak w przyjaźni
w ukrytej miłości
Świt marzy
Być Wiatrem.