czekać na nie nie musisz same ciebie znajdą
upierdliwe do bólu myśli prześladowcze
same cię poprowadzą gdzieś hen na manowce
z sobie tylko właściwą spokoju pogardą

jesteś słaby któż nie jest na strach nie ma mocnych
los nikomu nie szczędzi i lęków i obaw
czy to nam się podoba czy się nie podoba
trzeba z nimi w twarz stanąć nie szukać odskoczni

jeśli już to czyń wszystko by nie być samotnym
jak rzep trzymaj się kogoś z kim możesz rozmawiać
poczuć dotyk i ciepło aby zwielokrotnić
bezpieczeństwa poczucie które ulgę sprawia

mistrzem tortur gdy stają się myśli nie słowa
nie ma sensu obsesji personifikować


...
oprócz tego że jeszcze nie byłem wariatem
byłem każdym i nikim na pełnym etacie
uśmiech sam zastępował i spowiedź i pacierz
kiedy głową rządziły myśli kostropate

głosowałem na siebie gdy przyszło głosować
od klaskania pęcherze robiły się same
poznawałem co tylko nie było poznane
by znajdując nie znaleźć i szukać od nowa

dziś przez dziurkę od klucza poznaję się z bielą
chociaż los dla widzenia nie bardzo łaskawy
ale odkąd pod jego jestem kuratelą
przeszkadzają mi nawet przydługie rękawy

i te głosy przez które oczy wciąż otwarte
mam się przyznać czy raczej uciekać w zaparte