W drodze po nicość
Spotykamy nicość,
Otchłań wszystkiego
Która nas przeraża.

Głos ludzkich istnień
Pożądany zazwyczaj
Bywa też upiorny,
Gdy ciszy przeszkadza.

Na zewnątrz środek
Narażony na wzrok,
Wzrok na istnienie
Istnienie na kpinę.

Gdzie trzeba szukać,
Gdzie mam zrzucić winę
Za wolności występki,
Za swoją ruinę

Prawem jest czy karą
Możliwość w ogóle
Zmysłem potępienia
Odkładana na potem.

Gra nieistniejąca,
Niebezpieczna czule,
Będąca prawdziwą,
Więc nie wyczekaną.

Bez opcji wykluczeń,
Oszustw i przekrętów,
Więc wygraną
Notować można tylko na chwilę.
...
W mrówkowym grodzie,
O Słońca zachodzie
Wątpliwość prawem nam znanym.