pisząc co było
jestem nijakim
nonkonformistą
przez czas oplutym
wciąż jeszcze żyjąc
daję oznaki
przed myślą czystą
zdejmując buty

nie przynależę
do żadnej sitwy
lecz reaguję
na to co wokół
rzucam talerzem
chwytam się brzytwy
a czasem czuję
śmiertelny spokój

dziś umarł Mrożek
świeć Panie Boże
nad jego duszą
i płacz... a do mnie
nie miej pretensji
udziel dyspensy
usiądź pod gruszą
spróbuj zapomnieć


...
gdy poznałem
wiersze białe
nie myślałem o tym
że w tych wierszach
się zakocham
i będą kłopoty

nie idź za mną
tam jest bagno
nie miejsce dla kobiet
kwiaty wiosną
tam nie rosną
i cuchnie jak w grobie

tam mgła kroczy
środkiem nocy
ze spuszczoną głową
tylko motyl
nie wie o tym
i leci tuż obok

zostań lepiej
tu gdzie ciebie
ktoś kocha i pragnie
i nie szlochaj
niech mi chociaż
odejść będzie łatwiej