skoro wydorośleć wcześniej się udało
nie musimy nigdzie spieszyć się i z niczym
już nam nie wypada grać w niedoskonałość
kiedy starość z nami sama chce się liczyć

kości rozrzuconych już nie warto zbierać
żadnej lewy liczyć w oczy patrzeć głębiej
sprawdzać czy nasz laptop jeszcze się otwiera
czy być może jak my mocniejszy jest w gębie

i chociaż nie lata będą świadczyć o nas
tylko co najwyżej wspomnień wątłe szczątki
szkoda że nie dane będzie się przekonać
że normy są po to by były wyjątki

pamięć to dość dziwna czasu wypadkowa
co lubi o sobie sama zapominać
lepiej pozostawić jedno lub dwa słowa
by później potomnych za jej brak obwiniać


...
gdy jaźń przekrojona na dwoje
unikaj wyblakłej sepii zdjęć
nie chciej znać jak boli ból

strach zamyka oczy ptakom
na głuchej tafli szyby
za którą pośpiech srebrem blizn
batoży nagość błękitu

już tylko instynkt każe trwać
nadzieją na choćby jeden dźwięk
a to nie sen nie sen

niepamięć nie jest grzechem
jest bólem błądzącym jest
wstydem o zapachu lawendy
zrzuć winę na papierosowy dym