czysta czy nieczysta?
wielkie oko boga patrzy na mnie z cierpliwym
zawstydzeniem.
tak. jestem ukończonym dziełem.
jestem dokonana
po złuszczony naskórek, skręcony bisior
i fioletową purpurę.

nie boję się. dopiero teraz
mogę spojrzeć wstecz.
przeszłość to surrealna żertwa,
z której nie umiem złożyć ofiary.

wielka powieka boga mruga szybko.
dziwny dym
drażni blade spojówki.