Stach inaczej niż wszyscy po tej ziemi chodził
bardziej jakby się nad nią w powietrzu unosił
jeśli mówił to szeptem nawet nie półgłosem
nie chcąc swoim dotykiem nikomu zaszkodzić

często się zatrzymywał i patrzył przed siebie
widział dalej niż tylko po linii horyzont
wabił myśli ustami uzgadniając z ciszą
w jaki sposób tym światem dzielić się nawzajem

był wśród nas ale jakby go wcale nie było
więcej istniał w sonetach niż pomiędzy nami
taki ktoś kto się zdarza może raz na milion
kto wstrzymuje ruch drepcząc własnymi ścieżkami

i cóż z tego że teraz zrobiło się luźniej
skoro człowiek chce zasnąć lecz nie wie czy uśnie


...
zaraz po wyjściu z progu
czułem że lewa została
do tego podmuch z boku skręcił plecy
wiem ręce szeroko bark do przodu

ucichły trybuny niebo coraz dalej
telemark mogę sobie darować
pal sześć noty nie myślę o nich

gdzie do cholery jest ten zeskok