dnia 29.11.2016 17:02
przygnębiający obraz miasta,puenta podkreśla nastrój,pozdrawiam |
dnia 29.11.2016 17:10
Ponury, przytłaczający obraz. Taki późnojesienny i zimny, chociaż nie ma tu słów o listopadzie. Dobrze oddana atmosfera mrocznego miasta nocą. Na pozór groźne góry są przyjaźniejsze i gwiazdy tam świecą mocno pokazując drogę. Pozdrawiam |
dnia 29.11.2016 17:14
Dusza to takie miejsce
gdzie wciąż serce tyka
gdzie się szczęście i smutek
o niebo potyka
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 . |
dnia 29.11.2016 17:16
to jest poezja |
dnia 29.11.2016 17:41
Wydaje mi się, że przeładowany lirycznym opisem. Pozdrawiam |
dnia 29.11.2016 18:01
Elu tak to wygląda, na tej właśnie ulicy. Wiem z autopsji. Ale trochę dalej i już są barwne neony i kwitnie wesołe, nocne życie :)
Moc pozdrowień |
dnia 29.11.2016 18:03
"drgająca łuna" jako "spazmatyczny oddech miasta"- bardzo fajne.
Hm... różne są dzielnice.
Pozdróweczka. O. |
dnia 29.11.2016 18:06
koma17. Niestety, ta ulica takie sprawia wrażenie. Ale są w tym mieście ulice, gdzie świecą barwne neony, pijacy nie włóczą się po bramach i nie ma przy nich szpitala.
Moc pozdrowień |
dnia 29.11.2016 18:09
Alfredzie, jak zwykle ubarwiłeś wiersz ciekawą refleksją :)
Pozdrówka serdeczne. |
dnia 29.11.2016 18:13
Adaszewski, mógłbym się poczuć połechtany, gdyby nie to, że nie wiem, co to jest poezja... I nie jestem w tym odosobniony, Szymborska też nie wiedziała :) I dodawała do tego: jakie to szczęście, ze nie wiem.
Pozdrowienia spod latarni |
dnia 29.11.2016 18:16
zdzisławis. Nie wykluczone, ale jak to zmierzyć obiektywnie? Póki co, to chyba jednak de gustibus...
Moc pozdrowień |
dnia 29.11.2016 18:20
Olu, oczywiście, że różne, Ale mój peel zapuścił się właśnie w tą, bo taką miał potrzebę. Jutro może trafi gdzie indziej :)
Pozdrowień fura. |
dnia 29.11.2016 18:25
często wiersz ilustruje nastrój poety, przynajmniej ja tak mam, rzadko piszę wiersz wesoły gdy jestem smutny, chyba, że drwię w własnej słabości :) pozdrawiam, |
dnia 29.11.2016 18:31
Robercie, dokładnie tak! Dodam jeszcze, że większą mam ochotę do napisania czegoś, gdy jestem smutny. Ale nieraz przełamuję się i coś tam skrobnę, gdy jest mi wesoło - bo trzeba zachować równowagę :)
Pozdrowień moc. |
dnia 29.11.2016 19:30
Pięknie, ujął mnie najbardziej pijak czule rozmawiający z bramą. Pozdrawiam. |
dnia 29.11.2016 19:40
silva, poważnie Cię ujął? Kto wie, może to poeta :)
Pozdrawiam serdecznie |
dnia 29.11.2016 20:23
Nad takimi "przyciemnionymi" uliczkami gwiazdy świecą jaśniej.
ładny ,melancholijny wiersz :)
Pozdrawiam serdecznie:) |
dnia 29.11.2016 20:31
mgnienie, dzięki za odwiedziny i ciepłe słowa :)
Moc pozdrowień |
dnia 29.11.2016 21:38
Na takiej ulicy mieszkam, obok szpitala jest jeszcze apteka i zakład pogrzebowy, a jeszcze wcześniej był ośrodek zdrowia:) Śmiesznie. Tak smutno wygląda całe miasteczko. Ale wierzmy w dobrą zmianę;)
Przez to wiersz jest mi bliski. Pozdrawiam:) |
dnia 29.11.2016 21:40
A jeszcze dodam, że pijak rozmawiający czule z bramą - super👍 |
dnia 29.11.2016 21:44
PAULA,, takich dzielnic i ulic są tysiące, niestety. I pewnie nie zmieni się to szybko, jeśli w ogóle kiedykolwiek się zmieni. Podejrzewam, że dobra zmiana aż tak głęboko nie sięgnie...
Moc pozdrowień |
dnia 29.11.2016 22:02
Januszu, potrzebne są ogniki gwiazd :-) W tym Twoim mieście żyją ludzie, którzy marzą o lepszym życiu; gwiazdy dają im nadzieję, są niezbędne do budowania szczęścia. A przecież i śpiący rycerze też się obudzą, kiedy ludzie będą dobrzy - dajmy im na to czas :-) Pozdrawiam wieczorową porą :-) |
dnia 29.11.2016 22:07
lunatyk, wzrusza mnie Twój optymizm i wiara w ludzi. Niestety, ciemno to wszystko widzę, Ale, daj Boże, że się mylę i że to Ty masz rację...
Serdeczności |
dnia 30.11.2016 07:00
Bardzo smutny obraz nocnej rzeczywistości, ale po nocy przychodzi dzień...
Czekamy na słońce, ono jest gwiazdą dnia... :-)
A wiersz przemawia... |
dnia 30.11.2016 10:34
Warkoczyk, no właśnie, przyjdzie dzień i wszelkie zło stanie się mniej widoczne. Ale ono nie zginie, tylko przyczai się - i następnej nocy znowu wypełznie... Ale podoba mi się Twój optymizm :)
Moc pozdrowień |
dnia 30.11.2016 12:11
z każdym kolejnym czytaniem coraz bardziej się docenia ten wiersz |
dnia 30.11.2016 12:21
veles, po tysięcznym czytaniu to chyba Nobel pewny :) Tylko komu by się chciało...
Moc pozdrowień |
dnia 30.11.2016 15:11
Nocny spacer może poszerzyć naszą wyobraźnię i wiedzę o sąsiadach, którzy w dzień są nieco inni. Ale "ogniki gwiazd" - nie zgadzam się, że są nikomu niepotrzebne. Mnie one przynoszą szczególny nastrój. |
dnia 30.11.2016 16:15
Kazimiero, celne spostrzeżenie co do sąsiadów. A "ogniki gwiazd"? Cóż, w każdej regule są wyjątki. Większości jednak gwiazdy nie interesują, wolą gwiazdki, te z Playboya...
Moc pozdrowień |
dnia 30.11.2016 19:56
smutny ten obraz
spoglądam na takie ulice podobnie jak lunatyk - z nadzieją i od innej strony:)
udało Ci się pokazać klimat tej ulicy i bardzo sugestywnie czytelnika po niej prowadzisz
pozdrawiam serdecznie |
dnia 30.11.2016 20:01
i jeszcze dodam, ze Robert słusznie zauważył- klimat wiersza zwykle odzwierciedla nastrój poety
też cześciej piszę, gdy mi smutno, bo poezja to min. lek na płakanie, jak mówi mój kolega Piotrek:) |
dnia 30.11.2016 20:07
pozwolę sobie pokazać Ci Januszu 'Piosenkę o poezji' mojego kolegi Piotrka Zaleskiego
poezja zamieszkuje w nas przypadkiem
przychodzi czasem nie wiadomo skąd
tylnymi drzwiami naszych dusz ukradkiem
zakrada się jak nieproszony gość
jesienią nam maluje w barwy drzewa
i wiatrem reperuje stary płaszcz
ukryte dawno myśli chce wyśpiewać
aby przypominać co zginęło w nas
poezja nas odkrywa niespodzianie
używa nieużytych jeszcze słów
czasami ją piszemy na kolanie
a ona nas z tych kolan w górę znów
poezja to lekarstwo na płakanie
gdyż z łez powstaje często piękny wiersz
to takie Twoje małe zmartwychwstanie
opisać opowiedzieć o nim chcesz
|
dnia 30.11.2016 21:43
Milianna, to wiersz o konkretnej ulicy, ulicy małych miast i wielkomiejskich przedmieść, Nie przypadkiem jest w nim wers: na mojej ulicy nie ma neonów. Są i inne ulice, pozornie weselsze, kuszące blichtrem - ale czy przez to mniej smutne? Nie wiem... Może kiedyś napiszę coś o takiej właśnie ulicy, ale nie jestem pewien, czy będzie to weselszy wiersz od tego.
Wiersz Twojego znajomego jest piękny! Dokładnie takie wiersze mnie urzekają - bezbłędny 11-zgłoskowiec, refleksyjny, lekko melancholijny. Po przeczytaniu takiego tekstu smutki i kłopoty zdają się jakby mniejsze. Może to tylko iluzja, ale jakże pożyteczna dla skołatanej psychiki. Czy ten Pan gdzieś publikuje? Chętnie bym poczytał.
Serdecznie pozdrawiam |
dnia 01.12.2016 18:43
:) Tak, ja wiem, że o konkretnej ulicy. Wiem też, ze te z neonami są często dużo smutniejsze. Mój komentarz, nie ma nic przeciwko smutnym wierszom, sama w większości takie piszę.
Miałam na myśli spojrzenie na takie ulice. Jestem czasem dziwna, na siłę szukam optymistycznych obrazów, choćby iskierki czegoś pozytywnego.
Wiersz mojego kolegi w jednym miejscu(zabije mnie:))) poprawiłam, dodałam jedną sylabę. Uważam, ze jest świetny, ale za dużo razy użył zaimka "nas". Mimo, ze to piosenka, ja bym szukała miejscami innego słowa.
Zaczynaliśmy mniej więcej w tym samym czasie (i nadal tam publikujemy) tutaj: http://wiersze.kobieta.pl/autor/piotr-zaleski-53460
Tam jest też podany adres bloga, jaki Piotrek niedawno założył.
Bardzo dużo wierszy skasował:(
Pozdrawiam:) |
dnia 01.12.2016 22:16
Milianna, dzięki za link, na pewno zaglądnę :)
Pozdrowień moc. |
dnia 01.12.2016 22:56
Nie wiem, czy mieszkać na ulicy neonów, to już aż takie szczęście ... |
dnia 01.12.2016 23:48
Jędrzej, neony raczej szczęścia nie dają, to oczywiste. Chyba w moim tekście nie ma takiej sugestii. Dzięki za odwiedziny
Pozdrawiam |
dnia 02.12.2016 10:24
Smutny obraz miasta nocą...trochę nie pasuje mi do Ciebie, Ty zawsze, moim zdaniem, patrzysz pozytywnie, teraz to tak, jakbyś mówił, o szklance do połowy pustej...
Pozdrawiam ciepło |
dnia 02.12.2016 10:59
sibon, rzeczywiście, na ogól patrzę na świat pozytywnie, ale to nie oznacza, że nie dostrzegam jego negatywów. Staram się w tej złożonej rzeczywistości zachować równowagę, jednak ze wskazaniem na dobro i piękno, a nie zło i brzydotę. Niestety, nieraz się nie daje...
Pozdrawiam serdecznie |
dnia 03.12.2016 07:16
Witam ,Panie Januszu. Serdecznie dziękuję za miłe słowa. Chciałem jeszcze dodać, że to moja wierszowana odpowiedź na tekst i piosenkę, która mnie prześladuje od dłuższego już czasu.
autorem muzyki jest Igor Talkow. tekst, który mnie zainspirował, przetłumaczyła Łucja Matulewicz.oryginał śpiewa E. Geppert.
I tu krótka wiadomość dla Milianny. Oczywiście, że Cię zabiję. To piosenka.Dodając sylabę zniszczyłaś unissono z linią melodyczną.Ale policzę się z Tobą później.:-)
Jeszcze raz pozdrawiam.
Majowy. |
dnia 03.12.2016 09:38
Również witam. Miło mi Pana poznać. Rozumiem, że od teraz będzie Pan publikował i tutaj. Czego portalowi i sobie życzę :) Pozwoliłem sobie wzbogacić treść Pańskiej piosenki taką skromną refleksją:
Poezja nie zawsze musi uzewnętrzniać się w postaci wiersza. Może się
objawić jako przelatujący ptak, albo noc pełna cieni. Potrafi przybrać
kształt otwartych ust, zastygłych w krzyku. Bywa zamyśleniem, troską
i zachwytem, spojrzeniem przez mgłę. Może też żyć w człowieku jako
przeczucie, bez formy i treści.
Serdecznie pozdrawiam |
dnia 03.12.2016 19:58
:) no nareszcie Cię namówiłam. A zabijaj, pozwalam;)))
To do Piotrka Januszu.
Pięknie dopisałeś. Poezja to często najmniej wiersz, to miliony błysków, tchnień, drgań, obrazów. Tak, bywają poeci, którzy nie piszą wierszy.
Jak to miło, gdy ktoś ma podobne spojrzenie na poezję. Ogromnie się cieszę, że Cię poznałam. |
dnia 03.12.2016 21:56
Milianna, cała przyjemność po mojej stronie :)
Moc pozdrowień |
dnia 05.12.2016 14:31
Smutny wiersz. Sama napisałam w podobnym klimacie wiersz, o swoim mieście, który również umiera. Myślę, że na czasie. Dzisiejsza emigracja maluje nam przyszłość w taki sposób - niestety. Pozdrawiam. |
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)