Szukasz gwiazd na nocnym niebie,
wierząc, że znajdziesz też i siebie.
Sam w ciemności zagubiony,
blasku nadziei spragniony.
Nic nie ma.
Zasłoniły chmury.
Walczysz, więc idziesz do góry.
Choć kamienie kolą twe nogi,
idziesz, mimo że pełen trwogi.
Choć ściana stroma na drodze stoi,
idziesz, mimo że rana się nie goi.
Choć brak tlenu oddech Ci zabiera,
idziesz, bo nadzieja nie umiera.
I jesteś już na szczycie góry,
gdzie odsłoniły się chmury.
Łzy na twarzy się pojawiły.
Gwiazdy Twe oczy olśniły.
Chcesz chwycić gwiazdy na niebie.
Na próżno, są za daleko od Ciebie.
Spoglądasz w dół, w otchłań przebytą,
Już wiesz że jest do gwiazd drogą ukrytą.
Stajesz na krawędzi.
Masz zamknięte powieki.
Ty lecisz.
Choć dusza stracona na wieki.