Afrykańskie matki dzielą maniok
każde dziecko dostaje korzeń
białą soczystą ucztę
kwiecisty materiał na nadto okrągłych brzuchach
odwraca uwagę od kilku ziaren, kropel
których za mało

czy wypełnisz usta
kobiety z testamentem w dłoni
na dole dwie kreski, podpis
ten dokument jest krzyżem
dziecko z obrzękłym językiem dyszy cicho
komu da majątek
dwa garnki pełne ziaren piasku
przewiąże chustą
spękanymi dłońmi strąci dwie słone strugi wody
w czarny twardy ląd



Więcej moich wierszy również na blogu lub FB: porzeczkowe słowa