Za oknem deszcze pada, ja w kąciku siadam,
biorę pióro i po chwili rymy składam,
kropla za kroplą kapie,
ja biorę w dłoń kolejny papier,

ten tekst piszę,
bo gdzieś między światami wiszę,
patrzę jak woda po szybie mknie,
czegoś dokonać moja dusza pragnie,

siedzę i wers za wersem piszę,
bo ciągle coś przerywa mej duszy ciszę,
wyciszenia próbuję, myśli zamieniam słowa,
chcę się przestać tym wszystkim frasować,

i ty możesz wziąć ze mnie przykład,
nie mówię, że to jakiś życia wykład,
po prostu parę wersów złóż,
I twórz!