Mylę się w prawdzie
z przerwami
na oddech.
Tak, jakbym urodziła się wczoraj.

Kim jest ta biała forma
na przeciwko?
Z przeczesanymi przez czas włosami,
zmarszczkami od lęków.

Mylę się w prawdzie - aksamit ciszy
kamufluje wspomnienia.

Nocą, kiedy sen zabiera mi życie
mam przerwę na oddech.
Powtarzam swoje credo,
pobożność dzieląc ze sceptycyzmem.

"Ojcze nasz, któryś jest...."

Mylę się w prawdzie od wczoraj
nie rozpoznając biało - czarnych plam na ulicach.