przemilczane chwile nie zostaną z tobą
przejdą obok odejdą zanim się obejrzysz
win poczucie nie wskaże żadnego sposobu
aby raj utracony stał się dniem dzisiejszym

nie umiemy się cieszyć z resztek nam przyznanych
wyznaczonych na wspólne życia przeżywanie
a świadomość zwrócona plecami do ściany
czeka z piersią odkrytą na swe rozstrzelanie

odpowiedzmy więc sobie jak to jest możliwe
żeby zwykłe milczenie rozdawało karty
wyciągając z rękawa domysły fałszywe

wśród podejrzeń oskarżeń niczym niepopartych
kiedyś w końcu czas przyjdzie pogodnego rana
po to by nam oznajmić że nie przyszedł dla nas


...
między nami ostatnio jakiś wyjątkowy
nieurodzaj na słowa i uraz do głosek
wypadałoby miła choć się zastanowić
i dopóki czas jeszcze wziąć wyciągnąć wniosek

niby życie się toczy jak toczyć powinno
i o dziwo ze zdrowiem też nie ma kłopotu
lecz przydałoby nam się rozmową niewinną
dookreślić raz po raz tonację szczebiotu

w to co niemalowane zawczasu odpukać
i uprzedzać co kiedyś niechybnie nadejdzie
oszukujmy więc wszystko co da się oszukać

nim niechciane milczenie nas sobą obejmie
kiedy żadne już słowo nie zrobi pół kroku
cisza będzie wyznaniem lub tylko łza w oku