hermetyczne pomieszczenia
powielają ciszę

na blatach stołów świeże
blizny zostawiają gazety

wystukują rytm
silniki samochodów
z prędkością przekroczoną
przez brak nadziei


a między ich światem
zachodzi rozbicie miliarda atomów

prowadzi do kolizji obojętności
z narodzinami świata

w przestrzeni zachwianie
równowagi między znaczeniem
a nieistotnym gestem

ciało w strumieniu światła
o niewidocznej barwie
emituje ciepło to znaczy

życie przetwarza w
irracjonalny sposób
powierzchnię własnego
obrazu

pod kontrolą wzroku
stajemy się wyprani
z sensu

milczymy wbrew wszelkim
możliwościom
oddzielenia