Ona mi Cię zabrała,
pożegnać nam się nie dała.
W nurt Cię porwała, nie dała złapać tchu.

zanurzyła powieki by zamknąć je móc.
Walczyć nie dała, zabrać cie chciała,
ale dlaczego przecież Ty mój.

To była chwila ręka Twa sina ile bym dała by móc.
Móc Cię dosięgnąć, wyrwać z jej fal,
lecz to wielki żywioł
nie mieliśmy szans.

Rozpacz ogarnia, ból serce rozrywa, lecz wiem
że chciałbyś bym była szczęśliwa.

Dziś stoję nad Tobą i modlę się obok
byś trafił tam, gdzie byś chciał.

Wiem że nadejdzie na mnie też czas
wtedy spotkamy się jeszcze nie raz.

WODA to żywioł nie mieliśmy szans.