tę wielość kwietną lata
wykrywam na ziemi wiewem wonności
gorące dni zaokrągliły swe jasne twarze
do argumentu zieloności wzlotu

darmo szukam w przejrzystej górze
zamkniętych powiek kolorów
zamilkłych kukułek w rozpostarciu
wzlatujących w niebo drzew

drgające powietrze melicznej fali
pszeniczne dźwięki struże
haustami je chłonę
ze światłem rymuję ptasi śpiew

patrzę na przestrzał w nadziei
iż w każdym pąku kwiatowym
rozpęknie niekończące się tchnienie
nad lata jutrzenną różą