Na świat trzeba wychodzić regulaminowo -
- w rynsztunku tkanin i z kompletem guzików,
szczelnie domykających klamrę kostiumu.

Na świat prowadzą schody równe,
wykute mądrością głupich przodków,
opadające w rytmie, któremu należy oddawać się.

Na świat musisz iść w dobrych butach;
podkutych wyparciem ze świadomości
skali nikłości swoich trzech wymiarów.

Na świat ogólny wyłaniamy się w prywatnych,
gdzie często mości się entropia.
w której musimy wymacać poręcze do innych.