Baku-baku

Gdy idę raz z Kallípoli na Tzanio,
Sam Bóg mi czyni zaszczyt epifanią,
Bo patrzę, a Mertikas, jeden stary druh,
Częstuje mnie towarem, co go ma na dwóch,

I baku-baku tuż nad zatoką,
Anioły, świętych też, widzę wysoko,
I baku-baku na Freattydzie,
Byś mnie kochała tak, a sobie idziesz!

Odchodzisz, czuję i bez tego wielki wstyd,
Na mieście bywam w nocy, znikam skoro świt,
Aż w końcu w głowie zaczął mi się jawić nóż,
Nie ogłupiłoby mnie wino bardziej już

I baku-baku tuż nad zatoką,
Anioły, świętych też, widzę wysoko,
I baku-baku na Freattydzie,
Byś mnie kochała tak, a sobie idziesz!

                    przełożył Maciej Froński

https://www.youtube.com/watch?v=YiDOqrYDGT4

I oryginał:

Ανάμεσα Καλλίπολη και Τζάννειο
εβρήκα το Θεa2; τον επουράνιο
αντάμωσα το φίλο μου το Μέρτικα
με τα βαριά τσιγάρα και τα σέρτικα.

Και φοa3;μα φοa3;μα στα βοτσαλάκια
αγίους έβλεπα και αγγελάκια
και φοa3;μα φοa3;μα στη Φρεαττa3;δα
a2;τι μ' αγάπαγες, άπιστη, είδα.

Ν' αντέξω την ντροπή σου δεν το μπa2;ραγα
κρυφά μες στον Περαία κυκλοφa2;ραγα
στα μάτια μου ένα μαχαίρι γυάλιζε
γιατί και το κρασί πια δεν με ζάλιζε.

Και φοa3;μα φοa3;μα στα βοτσαλάκια
αγίους έβλεπα και αγγελάκια
και φοa3;μα φοa3;μα στη Φρεαττa3;δα
a2;τι μ' αγάπαγες, άπιστη, είδα.



Στίχοι: Πυθαγa2;ρας
Μουσική: Χρήστος Νικολa2;πουλος

Τάκης Μπίνης & Χρήστος Νικολa2;πουλος & Νίκος Καλλέργης