dnia 11.02.2016 16:23
Oczywiście znad .Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 . |
dnia 11.02.2016 16:28
Nie, Alfredzie, chyba "z nad"?
Ktoś na innym forum z tego powodu mnie poprawiał, dopisując swój epitet na temat "niedouczonej pani filolog" ;)
Wiersz czuły, delikatny :)
:))) |
dnia 11.02.2016 16:51
Dla dzieci kwiatów zabrakło latawców - piękne, całość poruszająca, ale styl zupełnie niewspółczesny. Znad- łącznie. Pozdrawiam. |
dnia 11.02.2016 17:03
Wiersz pełen emocji :)) |
dnia 11.02.2016 17:26
A nie stond? ;)
Co do bliskiego mi utworu to napiszę : Jacek Kleyf - Trudno. Równie ciekawe i podobne spostrzeżenia.
Pozdrawiam ciepło z daleka. |
dnia 11.02.2016 17:27
Znaczy snad. :) |
dnia 11.02.2016 17:33
Dobrze napisany jedenastozgłoskowiec, na temat dotyczący wielu osób które wyjechały za chlebem, z pewnością nie z własnej woli,
dobrze oddane emocje, podoba mi się i cieszę się, że można tutaj czytać wiersze nawiązujące do dawnej formy, które nie przypominają
prozy, tak jak to często ma dziś miejsce.
Serdeczności przesyłam :) |
dnia 11.02.2016 17:39
samo parcie na rym i nastrój nie daje dobrego wiersza, niektóre wersy są wymuszone by zachować rym, np. 11, trzynastoma zgłoskami w ośmiu wersach bez zbędnych rymów pewnie dało by się upchnąć i nie rozmemłać treści, moje zdanie. |
dnia 11.02.2016 18:57
Dobra robota Alfredzie jest wszystko na miejscu średniówka 5+6, bardzo dobry. Pozdrawiam. |
dnia 11.02.2016 19:14
nieco archaicznie, może się podobać :) |
dnia 11.02.2016 19:27
Ojczyzna
miłości ci nie wyzna
Alfredzie pozdrawiam |
dnia 11.02.2016 20:16
Kwiaty są znad Odry lub dumnej Wisły,
a słowa z obczyzny bliskiej przyszły...,
by ozdobić szczerozłotym diademem
twarze bliskich poecie osób i kwiatów;
i dzielić się z nimi ciągłym marzeniem
o powrocie do znanych alei i rabatów.
Pozdrawiam nieustająco i jak zawsze, gorąco. |
dnia 12.02.2016 10:19
Pisownia wyrazu "znad" została poprawiona.
Pozdrawiam. |
dnia 12.02.2016 10:36
choć styl tradycyjny to wiersz bardzo dobry :-) |
dnia 12.02.2016 12:54
Nie wiem dlaczego, ale po przeczytaniu wiersza przypomniał mi się inny, A.Słonimskiego "Smutno mi Boże", napisany w 1924 roku. Cóż mogę powiedzieć, my, Polacy, na emigrantów się nie nadajemy. Tak, potrafimy dawać sobie radę dosłownie wszędzie, ale kiedy wieczór, bezsenna noc, zadajemy jak mantra pytanie: co ja tu do diaska robię?!
Ale konkretnie, przedostatnia zwrotka mocna, taka kropla dziegciu w niby nostalgicznym klimacie całego, a tak naprawdę smutnego, rzewliwego.
Abyy styl lekko "odtradycyjnić" może pierwsza strofa, tak po prostu: czemu ronicie... zamiast czemuż to ronicie. Mnie to osobiście nie razi, ale dla innych owa fraza może lekko trącić myszką. Wiersz jak najbardziej na tak, chwytający.
Pozdrawiam serdecznie. |
dnia 12.02.2016 17:06
Przeczytałam raz jeszcze i muszę przyznać, że wiersz ma dużo uroku,
o ostatnia strofa faktycznie brzmi niczym romantyzm Słowackiego,
chyba najbardziej mi się podoba, choć całość również.
Pozdrawiam :) |
dnia 12.02.2016 17:42
Kojarzysz mi się z figlarnymi fierszykami spod wierszy innych. A tu tak serio, ładnie, emocjonalnie.
Troszkę niektóre rymy rzeczywiście , jakby na siłę, ale więcej jest plusów. Pozdrawiam:) |
dnia 12.02.2016 18:12
Pani Anielu: wiersz ten pisałem kilka dni wcześniej na podstawie osobistych przeżyć,po prostu z serca ,w hołdzie dla mojej żony i wszystkich Tych Szlachetnych Kochanych Polskich Kobiet. Dziękuję za komentarz i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 . |
dnia 12.02.2016 18:22
Silva : jako nastolatek pochłaniałem książki pisane językiem staropolskim, łącznie z Biblią Gdańską, stąd nie jest to tylko maniera,lecz mam to po prostu we krwi.Być może
jestem ostatnim z archaicznych piszących tym stylem. Dziękuję za komentarz i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. . |
dnia 12.02.2016 18:25
Joan : masz rację, urosłem wiele łez. Dziękuję za komentarz i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 12.02.2016 18:26
Joan: uroniłem. 😂😭😓. |
dnia 12.02.2016 18:27
Kkb : dziękuję i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 12.02.2016 18:40
Niepoprawna optymistko : wszystko co napisałaś jest prawdą i bardzo mi miło chociaż do znamienitych poetów pewno mi jeszcze daleko. Piszę tak jak czuję, często z serca i własnych przeżyć. Dziękuję za komentarz i serdecznie.😊 Pozdrawiam.😀. |
dnia 12.02.2016 18:44
Frogiszcze :dziękuję za komentarz, tak po prawdzie to wiersz powstał w jednym ciągu i bez skreśleń , rymy powstały samoczynnie. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 12.02.2016 18:46
Zdzislawis :dziękuję za komentarz i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 12.02.2016 18:48
Robercie: tak po prostu wyszło. Dziękuję za komentarz i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 12.02.2016 18:49
Ooo : dlatego bardziej kocham ludzi. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 I dziękuję za komentarz. |
dnia 12.02.2016 18:51
Kurtad41 : ubarwiasz to forum. Dziękuję za komentarz i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 12.02.2016 18:52
Benlach : wielce dziękuję i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 12.02.2016 19:06
Aqarius : dziękuję za obszerny i barwny komentarz. Zwrot ,,czemuż" to po prostu wspólne czucie, czytającego i bohatera, kto potrafi współczuć ten zrozumie.A co do łyżki dziegciu,
to głos wołającego, mam nadzieję że nie na puszczy. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 12.02.2016 19:09
PaULA : dziękuję za komentarz i serdecznie.😊 Pozdrawiam.😀. |
dnia 15.02.2016 23:02
ciężki temat |
dnia 16.02.2016 08:28
Veles : masz rację,ciężki. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 . |
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)