subtelne kolory wyłaniają się z chaosu
przygaszone słońce rzuca nieśmiałe promienie
niebo pełne zdumienia powiększa się światłem
trawy otulają słoneczne pejzaże
ptaki wyśpiewują barwy radości
wysokie drzewa głaszczą obłoki

pośród pierwotnego raju pojawia się człowiek
zdziwiony wielkością stworzenia

te wszystkie cuda dzieją się na moich oczach
w tym brzasku nie ma miejsca na smutek
w tym brzasku zawiera się podziw
i modlitwa o wybaczenie pierworodnego grzechu

jestem w przebudzeniu
jestem w promieniu
jestem cała na początku świata