wylewają się surfinie z donic
amarantów i fioletów kwiatem
to znak że wrzesień dni zaczął trwonić
i przyjdzie wkrótce rozstać się z latem
zielone jeszcze próbuje walczyć
z nieuniknionym co tuż za płotem
chociaż wie dobrze że sił nie starczy
by wygrać z pełnym szarości błotem

klony straciły nasienne noski
jak iskrą z ognisk nimi strzelając
rdzewieć zaczyna już orzech włoski
i słoneczniki głowy zwieszają
obok przyklęka wiciokrzew stary
co nie pamięta jak ma na imię
przed nim nie bacząc na swe wymiary
oranżem rażą pękate dynie

kaszlu kosiarek prawie nie słychać
trawy na diecie nocnego chłodu
pająk spodziewa się komornika
nie spłacił długu wobec ogrodu
milknie hibiskus tylko trzmielina
czerwienią listków pozdrawia wrzesień
zasypia lato a się zaczyna
z barwnej palety tworząca jesień