nie jesteś obcy nie jesteś inny
kiedy przychodzisz bez zapowiedzi
nie niesiesz z sobą nieswojej winy
przychodzisz jesteś cichutko siedzisz
mam trochę żalu o to jedynie
że coraz częściej widzimy siebie
czas pytaniami leniwie płynie
a ja wciąż nie wiem
niczego nie wiem

zawsze pojawiasz się bez przyczyny
nie mając żadnych niecnych zamiarów
kiedyś starczało ci pół godziny
dziś dochodzimy do godzin paru
nie dziw się proszę że się obawiam
naszych wzajemnych wszak przyzwyczajeń
jest coś dziwnego co zastanawia
i jest naprawdę
a nie się zdaje

czy to normalne i czy możliwe
żeby polubić pokochać smutek
co z jednej strony drwi przeraźliwie
z drugiej kołysze spokojem nutek
do snu układa a równocześnie
nie chce pozwolić opaść powiekom
wmawiając że to największe szczęście
być blisko będąc
bardzo daleko