Bywają puste i lekkie jak kurz,
rzucane na wiatr,
bezwładnie unoszą się wokół.
Ale potrafią też podnosić ciężary
uskładane w ludzkich sercach i umysłach.
Nieraz bywają zbawienne, nieraz uświęcają,
ale potrafią też zabijać, niszczyć i przeklinać.
Niektórzy uważają je za mniej ważne niż czyny.
Czasem te niewypowiedziane znaczą wiele więcej,
niż te wykrzyczane. Czasem są zbędne.
A te niepożądane potrafią rozchodzić się jak ogień.
Można być ich mistrzem. Można nimi pogardzać -
bywają gromadzone w duże skupiska,
jak hałdy śmieci cuchną i szpecą.
A przecież mogą tworzyć upajające naręcza,
szlachetnie spisywane, bo są ulotne.
Albo być jak uśmiech rzucony komuś ku radości,
jak podarowane dziecku ciastko z wisienką.
Potrafią łączyć aż do śmierci, ale też rozdzielać,
ratować życie, ale i zabijać,
nieść prawdę, ale i kłamstwo.
Bywa, że niosą w sobie wielkie historie.
Kosmos, Genesis, Odkupienie, Katyń, Holocaust.