gdy czytam wiersze zdobne słowami
to tak najbardziej obchodzi mnie to
co autor ukrył między wierszami
coś przecież musiał będąc poetą

wszak ci co wierszem piszą to raczej
nie wykładają kawy na ławę
budują strofy trochę inaczej
i komplikują najprostszą sprawę

próbując zgadnąć lub się domyślić
o co chodziło temu co pisał
traktuję teksty jak tajny liścik
skubiąc wyrazy z chytrością lisa

szczególnie między słowami przerwy
gdzie niewidoczne są przemyślenia
czytam raz jeszcze i kiedy nerwy
puszczą doznaję nagle olśnienia

wreszcie rozumiem co jest w nim grane
/ a może tylko wydaje mi się /
"w każdym bądź razie" lubię nad ranem
rozgryzać wiersze które ktoś pisze