najwyższy czas zapomnieć baśni
najwyższy czas przestać śnić
wiatr czasu rozchylił przestrzenie
zadrżał liśćmi twoich powiek
rozfalował włosy twoich zagonów
stałaś się wiosną czystym pożądaniem

czas już ożywić przytulanki
zauroczyć silnego torsu lśnieniem

słuchaj serce słyszę głos
jakby echo lawin i burz
przetykane szumem liści
obłoki tak inaczej płyną
i woda pragnień nie gasi
czekam pośród uśmiechów

gdzieś na horyzoncie zdarzeń
zatrzepotał nagle ptak
nie to tętent rumaka
tętent tabunu ryczących jeleni
przybyłeś na feromonie pragnień

spójrz oto moje ramiona
i drżące połacie nieba

poczekaj chwilę niech ochłonę
ułożę bukiet z wulkanicznego żaru
nim popiołem i chmurą się stanie