Rozważania absurdalne

Gdyby tak świdrami myśli, przewiercić rzeczywistość.
Tylko po co? - bo czy można poznać albo chociaż wyobrazić sobie nicość.

Pytanie absurdalne

Po iluś tam wiekach z przyrodą zmagań,
jakoś się w końcu na tron wywindował.
By, wówczas samego siebie dumnie nazwać,
(a powinien milczeć), bo ciągle nie wiadomo o kim mowa.

Wniosek absurdalny

Ci bardziej z nas samodzielni, wobec istnienia horroru,
korzystali z możliwości egzystencjalnego wyboru.
I kogo by z nich nie przytoczyć po Sartra i Heidegera,
to każdy z niech spekulował, a myślał, że wybiera.

Wniosek stąd płynie prosty i ze wszech miar realny,
na tym właśnie polega... wybór absurdalny.

Pragnienie absurdalne

Pragnienie wolności rozłazi się ( brzydko mówiąc ) jak zaraza,
ale gdy się już, co niektórym jej doświadczyć zdarza,
to najpierw ją przeklina, a później nie przymierzając,
wieje przed nią, jak przed nagonką wystraszony zając.