w przestrzeni
zarysowanej światłem w odcieniach
ululany kołyską planet czas
niesie sen wieczorny
albo wieczny we wnętrzu zielonej

kruchość ciała
w gwiazdach lekkością
i nie będzie bolało
to co najbardziej

uszczypnąć życie
albo znieczulić

cierpisz na cudze oczy zdziwione
potępienie doskwiera
kolec zazdrości

w tłumie w tłoku
czy w czterech ścianach
osłonięty sufitem nad i pod
samotnie trawisz błogosławiony czas

a za oknem kwiaty
uwielbia pszczoła
skowronek
chwali chleb w kłosach
łąki umajone
pieści wiatr

ponad oczami judaszków