jest nadzieja - doustny pistolet, zesztywniałe mięśnie i pojmowanie.
wywieram nacisk na możliwość. wybieram tandetne wino i jedzenie
w szarym kolorze - zasilam mikrokomputer. jestem ledwie
matematycznym twierdzeniem - to wypisane na twarzy.

odbicie w lustrze mam tylko za klauzulę, aneks do dokumentacji,
materiał dowodowy, któremu brak poszlaki. przyjaciółki potrzebuję
i przychodzi z miasta. pocałunek jak mikrofala ocieka szminką i tłuszczem
z pieczeni przewlekłej choroby. sił jej ubywa, ale trzyma wciąż brzytwę.

przycina i pędzi stada, sprawia upadki cesarstw, leczy kastrowaniem
kondycję człowieka lub zwierzęcia. to dziwne - czyści moje zmieszanie.
pomoże wyjść z konserwantów, da strumień wyżywienia, zdjęcia pozabija,
da wyobrażenie, może wizerunek. ta nadal ma zdolność i zasięg.