Jesteś poranną bryzą
orzeźwiasz ciało i duszę
nikczemny muszę odejść
a jednak iść nigdzie nie muszę

Dopadły nas jedynie
rzewne sentymenty
ukryte w futerałach
jak dęte instrumenty

Ty budzisz się na wiosnę
i na wiosnę rozkwitasz
oczy masz radosne
i o nic nie pytasz

Twoje pogańskie wierzenia
nocą rytualne obrzędy
wciąż nosisz talizmany
o zapachu mięty i lawendy

Tak dojrzewasz na wiosnę
a jesienią przekwitasz
usta masz zazdrosne
gdy deszcz zaklinasz

Marzenia przez palce
już przejść ci nie muszą
zaprawione w walce
niebo i ziemię poruszą