wrocej już synu z tegu Lundynu
i przywiź mi chocioż siebie
nom ino trzeba kawołka nieba
z ksinżyca groszym na niebie
piszesz mi ży nie mynczy klynczynie
na bruku mokry ulicy
to żadno praca winc prosze wrocej
wrocej a choćby i z niczym

czasami mi sie po nocach śni sie
że idziesz ode przystanka
wtedy sie budze i wielkim trudym
próbuje dospać do ranka
ale dziń sobie łazi po drodze
i nowet kurzu nie wznosi
w kuncie podwyrka skrzypiunca furta
tyż ciebie o powrót prosi

a u nos wszytko jakby zwolniło
jakby czekało na ciebie
i w izbie jaśni i zowdy pochnie
świżytkim goruncym chlebem
gryczano kaszom pyrko z okrasom
i dzbanem gdzie zsiadłe mliko
ino za progim gdy godom z Bogim
to łoczy tak strasznie piekom