Było pokolenie "nic", JPII też było, kolejne - to "stracone"
i były wyzwania czasów, a wraz z nimi złudzenia,
bo gdy trzeba było wybrać między "mieć" czy jednak "być"?!
to czas sobie mijał, a wraz z nim pokolenia.

W końcu ten "hamletowski" problem jakoś "sam" się rozwiązał
przemijając z którymś tam, już pokoleniem
bo diabli wzięli, tak "mieć" jak i "być"
a reszta... jest milczeniem!

Żale daremne pozostały i... trud się próżnym okazał
(mniejsza o złorzeczenia)
a co do kształtów... tych (jak wiadomo)
nic nie przywróci już do istnienia.