Jest tu, w Bretanii miasto małe,
W którym swe szczęście napotkałem,
Bo w tym miasteczku właśnie mieszka
Agnes, a dla mnie już - Agnieszka,
To ona serce moje dzierży,
A że kelnerką jest w oberży
I z polskim wojskiem walczy w pracy,
Dostała serce jak na tacy.

Czy przyjdzie zginąć za tę ziemię,
Gdy ją najedzie zbrojnie Niemiec?
Czy przyjdzie zginąć za to miasto,
Gdy szansa przeżyć jedna na sto?
Czy przyjdzie zginąć za te oczy,
Gdy na nas zewsząd wróg wyskoczy?
Gdy obietnicy chcą jej usta,
Bóg świadkiem, że nie będzie pusta!