Opowieść to prawdziwa, prawdziwa jak dwa piwa,
A może, dobry Boże, jak wódki nawet dwie,
O Heńku, co wychował się w sercu Czerniakowa,
Lecz ściśle na Powiślu zakończył życie swe:

Dziś każdy grosz się przyda: wypatrzył Heniuś Żyda,
Co po aryjskiej stronie żył niby wolny ptak,
I list doń wystosował: "Spokojna twoja głowa,
Broń Boże ci nie grożę, lecz zróbmy tak a tak".

Hebrajczyk list przeczytał, przemyślał go i kwita
I zgodził się na wszystkie warunki Heńka Żyd,
Lecz gdy się Heniuś zgłosił, by dostać, o co prosił,
W tragicznej tej historii nastąpił nagły zgrzyt,

Bo miały być dolary, klejnoty i zegarek,
A czekał Heńka tylko w żydowskiej ręce nóż,
Zapłakał więc Czerniaków, bo było po chłopaku,
Bo jak tu nie zapłakać, gdy Heńka nie ma już?