Być tu.
W świecie tym tkwić.
O miejscach odległych snuć ciągle marzenia.
W stronę słońca kierować swą twarz,
licząc na chwilę upojenia.

Trwać tu.
Na dobre i złe.
Nie znając kresu swego istnienia.
I iść...
Dalej bezustannie iść.
Nie tracąc nigdy na życie świeżego spojrzenia.
By móc patrzeć na świat codziennie nieco inaczej,
jak dziecko, poszukując wciąż nowego znaczenia.

Walczyć.
Jak gdyby jedynym co oferuje nam świat
było dążenie do celów naszych wypełnienia.
Bo to co tkwi w głębi serca
już zawsze w myślach i słowach
ku wolności uparcie będzie się przedzierać.

Żyć tu.
By każdego dnia rodzić się na nowo.
Od przyszłości oczekiwać natrętnie
ukazania prawdziwego sensu istnienia.
Żyć, aby móc chwytać bezcenne, ulotne zdarzenia.
Działać wciąż i wszystko z siebie dawać.
Na kartach historii zostawić ślad swego imienia.

Rozwijać się.
Nieustannie rzeźbić w życia skale.
Opowieść świata wciąż uszlachetniać i zmieniać.
W zgodzie z własną psyche
zastaną rzeczywistość na lepsze odmieniać.

I tworzyć.
By kolejne rozdziały w życiu raz nam danym
za każdym razem piękniejszymi mogły się objawiać.
I wszystko co należy - zrobić.
Aby dzień, który jeszcze nie nadszedł
był krokiem w przód
na drodze do wszelkich marzeń spełnienia.