uparta ciemność
przylepiła księżyc do szyby
zbliża się do "c"

na szafirowym tle

pulsują gwiazdki różnej wielkości
silą błyski
światła w prostokątach
zawiesiły kloce betonu

pomiędzy bryłami
pieski z właścicielami
spacerowym krokiem
podnoszą tylną nogę

przystanek z tablicą świetlną
liczy minuty odjazdów
drożne żyły miejskiej krwi

już sfrunęły czarne ptaki nocy
ze snu dobywają krzyk głodu
światło wprowadza żar wschodu
obłoczki różowieją
jakby rumieńce zdobyły
w pierzastym cieniu dnia

nagie drzewa kreślą trójwymiar
sieć na której przysiadają kawki
krzyk rozdziera powietrze
pod wiaduktem światła autobusu
mój numer zgarnia z przystanku

oddalamy się od parku nagich drzew
wznoszą ramiona ku niebu
jakby chciały uwolnić się
od czerni skrzydeł

zatrzymany w pamięci krzyk
wymazuje warkot silnika
mowa miasta zmienia ton

wysiadam słychać dzwon
perlisty dźwięk wzbija się ponad

jasność dnia