poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM

Poniedziałek, 20.04.2026

Nawigacja

	STRONA GŁÓWNA KONKURSY LITERACKIE REGULAMIN POLITYKA PRYWATNOŚCI PARNAS - POECI - WIERSZE WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW KORGO TV YOUTUBE WIERSZE /VIDEO/ PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/ IMAK - MAGAZYN VIDEO WOKÓŁ POEZJI /teksty/ WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/ RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW KONKURSY 2008/10 (archiwum) KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012 -- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012) SUKCESY GALERIA FOTO AKTUALNOŚCI FORUM CZAT LINKI KONTAKT Szukaj

Wątki na Forum

	Najnowsze Wpisy slam? Test, just a test "Na początku było sł... Ksiądz Jan Twardowski FRASZKI ...moje wiersze Czy ten portal "umarł"? Bank wysokooprocento... playlista- niezapomn... Co to jest poezja?

Ostatnio dodane Wiersze

	Śmierć o geniuszu cy... Zielony zmierzch O niematematycznym z... NASZA PIEŚŃ miara rzeczy ostatec... Skrzydlata kantata "Easy Rider" prawda Barabasz Zakochani

Wiersz - tytuł: W oczekiwaniu

	wpatrywał się w figurkę jak w drzwi do szczęścia z trąbą do góry przy potknięciu odpadła - dokleił przymrużone oczka słonika jakby czegoś oczekiwały w papierosowym dymie jego nieobecność wpadała w odgłosy zza okna martwym wzrokiem na martwej porcelanie spoczywała wieczność oczekiwań szukał w cieniu słonika upadając coraz niżej Dodane przez Kazimiera Szczykutowicz dnia 01.09.2014 15:56 ˇ 6 Komentarzy · 579 Czytań ·

Komentarze

abirecka dnia 01.09.2014 16:28
Pani Kazimiero, ten wiersz uzmysłowił mi jednego z moich Przyjaciół - na odległość :(.
Prywatnie opisać Pani mogę Jego życie, w każdym razie ten wiersz... Wypisz - wymaluj Jego portret.
Pan powoli wraca do życia, jednak temat - znowu nie na komentarz - lecz prywatną pocztę.
Wielka mądrość w Pani strofach :)

femme dnia 01.09.2014 16:28
Pieczołowitość przemawia przez wiersz, tylko ostatnia coś nie tak.
ps. Ale dobry wiersz-burczy mucha gdy wpadnie do brzucha, pozdrawiam.

Kazimiera Szczykutowicz dnia 01.09.2014 19:37
Bardzo dziękuję za komentarze. Miło, że wiele się domyślacie, ale ja tylko o słoniku, którego sama dostałam na szczęście. I podobno ten z trąbą do góry jest na prawdziwe szczęście, można nic nie robić, tylko się w niego wpatrywać, a szczęście będzie wchodzić samo drzwiami i oknami (tak mnie poinformowano). I to mój słonik stracił trąbę, którą musiałam dokleić. Szukałam jej w najciemniejszym miejscu, pod szafą, upadając twarzą na podłogę. Tylko dymu papierosowego nie było, bo nikt u mnie nie pali (zmyśliłam sobie). W tak prozaicznych warunkach powstał wiersz (a Wy macie jakieś kudłate myśli) ;D

abirecka dnia 01.09.2014 23:22
Myśli kudłate? ;) A skąd :-) Domyśliłam się, że chodzi tu o słonika na szczęście, nierozerwalnie wszak związanego z określonym ludzkim losem.
Słoniki-maskotki pochłaniają wszelką energię bardziej niż naturalna gąbka [jamochłon] :)))

Krzysztof R Marciniak dnia 02.09.2014 10:12
Miałem takiego słonika. Biały, z trąbą do góry. Odpadła. Przykleiłem.
Słonik został w Polsce...

Ewa Włodek dnia 02.09.2014 15:21
"skaleczone szczęście"?...Pozdrawiam serdecznie, Ewa

Dodaj komentarz

	Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.

Pajacyk

Logowanie

	Nazwa Użytkownika Hasło Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować. Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Aktualności

	XII Konkurs Poetycki... III Wisznicki Ogólno... XIII Ogólnopolski KL... XVI Ogólnopolski KL ... Konkurs Poezji Purno... XXXI Ogólnopolski Ko... XLVI Ogólnopolski Ko... Drodzy panstwo Promowanie ANTOLOGII... Literacka Podróż Hes...

Użytkownicy

	Gości Online: 12 Brak Użytkowników Online Zarejestrowanych Użytkowników: 6 458 Nieaktywowani Użytkownicy: 1 Najnowszy Użytkownik: Artik23

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE
copyright © korgo sp. z o.o. witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego