I

wraz ze zdrowym ziarnem powiało po nas czy na amen
tumanem plewy i pośladu wydaje się że wszędzie
w sercach nieład uczuć panuje w umysłach pojęć zamęt
miłości do ojczyzny ni śladu o ile ona nadal wolna jeszcze będzie


II

uczą nas szacunku do obcych a pogardy dla swoich
każą nam miłować wszystkich nawet ludożercę
i nienawidzić naszych ojców i braci więcej nam przystoi
nie dlatego że gorzej czy źle myślą a że myślą więcej


III

w odwieczną niepomyślną tak często budowę świątyni narodu
której potężne ramiona naszych wrogów zburzyć dotąd nie zdołały
biją dziś młoty bratnią kierowane ręką krwawą żądzą mordu
bo dla nowych gmachów jak raz naszych gruzów tu potrzebowały


IV

jakby owych cnych budowniczych na własną cegłę nie stać było
miast białoskrzydłego najczcigodniejszego symbolu ojczyzny
powstało niebosiężne bezduszne nieludzkie obce nam straszydło
i poi się krwią jedynej naszej matki polski naszej ojcowizny


V

kraczą te kruki i wrony chichocą obce a złowrogie puszczyki
urągają jej nawet swojskie zacietrzewione nieopierzone orlęta
precz z taką polską wołają wokół ona przy nas nikim
nie oni pierwsi tak wołają historia nasza już takich pamięta


VI

niech żyje zmiana kolejna znów utopia zmiata wokół trony
jak gdyby kiedy życie nasze ze śmierci czyjejś powstać mogło
niech żyją rządy pieniądza rządy wszystkich bożków mamony
niech żyje żądza krzyczmy zatem najważniejsze nasze dobro



* wiersz ten ma aż czterech autorów ,,spółka ""uwierszowiła jedno z przemówień paderewskiego w poznaniu po odzyskaniu niepodległości przez polskę w 1918