"Ulisses"

"Miłuj bliźniego swego jak siebie samego"

zatem miłuję was wszystkie kobiety lubieżne
o ustach barwnych jak rana postrzałowa w samo południe
wszystkich sukinsynów i łajdaków, morderców
złodziei i oprawców, celników w bramach Nowego Świata
pokątne akuszerki - patronki spraw beznadziejnych
spowiedników w kaplicach "Pod mocnym Aniołem"

nosiło mnie to miasto pod sercem
mówiło do mnie, głaskało światełkiem
miękkim jak ciało płaza, któremu niegdyś odebrałem wolność
słoikiem po kiszonych ogórkach
wyhuśtała mnie chmur kołyska - czarnych i odpłucnych
z których pije jedynie ziemia na cmentarzach
zdjąłem więc skórę z wilka w ślepej uliczce
obudziłem się w objęciach dziwki
a ona przyrządziła mi jajecznicę ze szczypiorkiem
dała na bilet powrotny
to wszystko po to, abym stał się mężczyzną

już wiem, że tyle w tobie miłości, ile tu kotów z ogonami
i psów z dwojgiem oczu
tyle, ile kobiet rozgrzanych do czerwoności
pieszczonych namiętnie
ile kwiatów w oknach
podarków na imieniny
ile dzieci o zwyczajnych imionach

jestem tu jak ziarenko pomiędzy skałami
z wysokiej płyty, społecznego czynu
zatem "miłuję tych, którzy żyć nie umieją inaczej
jeno zachodząc"
tako rzecze Zaratustra
i wiatr który rzuca