a kiedy przyjdzie taki dzień
rozkołysany w kwiatach i purpurze
zakwitną myśli białe w dłoni
nikt nie zaprzeczy nie potwierdzi

telefon pozostanie głuchy
zostaną w szafie lumpy ciuchy
a buty na emeryturze
stopy już więcej nie zaznają

przez całe życie piłeś chłopie
nie pracowałeś w skwarze i ukropie
lecz nie czyniłeś dni czarnymi
więc łezka z mego oka płynie

a teraz już tu gdy cię nie ma
odpuszcza mi swej więzi trema
i pisać mogę...
i zapomnieć...