MIŁOŚĆ

Nieśmiertelne Gorąco, niech Twój większy płomień
Przyzwie ku sobie mniejszy: niech te, które wniwecz
Ten świat obrócą, ognie najpierw go poskromią
I wzniecą w naszych sercach pragnienia prawdziwe,
Co, robiąc Tobie miejsce, ślad żądz naszych zmażą.
Wtedy Cię będą pragnąć nasze serca, głowy
Cały swój dowcip złożą na Twoim Ołtarzu
I tam w hymnach Twój ogień odeślą na powrót:
Naszym oczom miast pyłu ukażesz swój obraz,
A pyłu warstwę rozum z oczu ślepych zrzuci
I na nowo każdemu przydasz swego dobra,
Bo wszyscyśmy w zaborczej mocy byli chuci.
Zegnijże się, kolano, leć, myśli, wypowiedz
Moc Tego, co nam w oczy wlało życie, zdrowie.

I oryginał:

Immortal Heat, O let thy greater flame
Attract the lesser to it: let those fires
Which shall consume the world, first make it tame,
And kindle in our hearts such true desires,
As may consume our lusts, and make thee way.
Then shall our hearts pant thee; then shall our brain
All her invention on thine Altar lay,
And there in hymnes send back thy fire again:
Our eies shall see thee, which before saw dust;
Dust blown by wit, till that they both were blinde:
Thou shalt recover all thy goods in kinde,
Who wert disseized by usurping lust:
All knees shall bow to thee; all wits shall rise,
And praise him who did make and mend our eies.