przywykłam do wczesnego wstawania
potem będzie już za późno na sen
przywykłam do wczesnego wstawania
potem będzie już za późno na sen

rozpisuję się w jednym wielkim zdaniu
rozwiewam wszelkie możliwości interpunkcyjne
rozpisuję się w jednym wielkim zdaniu
rozwiewam wszelkie możliwości aborcyjne

to jest, kiedy siedząc wspominasz zapomniane
bądź, zapominasz wspomniane
to jest, kiedy siedząc spoglądasz w niedostrzeżone
bądź, dostrzegasz w spoglądaniu niedoścignione

to jest, kiedy zaiste zapiekło słońce
moje słodkie indywiduum
to jest, kiedy pod-powiekowy obraz
to jest wtedy tęcza rozmaitości

co by mnie ta tkliwość nie zjadła
i żeby mnie ta tkliwość nie zjadła
szalona jest
czasem też zamiera, powstaje wtedy
akompaniament zasłyszenia
kroć acz najwybitniejsza - archaizm we współczesności
szalona jest, doprawdy

skradam cytaty ze swojego życia
żadnych wątpliwości w systemie oceniania
skradam cytaty ze swojego życia
żadnych wątpliwości w systemie oceniania

rozsypuję skoroszyty segregując się
od-do, najbliższej sobie samej
rozsypuję skoroszyty segregując się
żadnych wątpliwości w systemie oceniania

to jest, kiedy rozmieniam intymne formy na przypadki
odnosząc się do zmowy w milczeniu
to jest, kiedy spijam resztki wiedzy o społeczeństwie
o nich, i ich przynależności

to jest, kiedy zrastam się z podłożem
takie pod ów czas odległe się staje
to jest, kiedy moje usta dające upust
bez granic uczuć, płoną

tylko żeby mnie nie zagryzła tkliwość
ta tkliwość w widoczności, na te owe
absolutne nic co paradoksalnie
wszystkim jest

powtarzam, powtarzam się wciąż
o, powiedzmy:
nie mogę się doczekać, nie mogę się przeczekać
spotkania z Tobą właśnie, spotkania z sobą właśnie

to jest, kiedy zwątpienie dusi za gardło
czy zechcesz dać o sobie znać
to jest, kiedy oblana w lukrową zażyłość doprawdy
gryzę apetyt na samotność

to jest tym, czym byłoby gdyby nie strach
- warczysz skomląc sieroto
to jest tym, że strach to czas
a ja poskramiam go w nas

grawitacyjne przedstawienie, gra lalek, oczu czarnych
czy wiesz, że chcą Cię pozbawić nóg i rąk?
grawitacyjne przedstawienie, gra lalek, oczu czarnych
czy wiesz, że pragną zabić?

co by nie zjadła ona mnie
i żeby mnie ta tkliwość nie zjadła
- powtarzam, powtarzam się i będę
o, powiedzmy sobie:
stworzony jesteś by tworzyć, lśnić
mnożyć treść i być
- szalona jest, doprawdy

rysownicy syci w intensywność spojrzenia
wymowną w tablicę kilku drobnych nadziei
rysownicy syci w intensywność spojrzenia
w wyniku bladego samopoczucia

to jest, że prostotą z małych liter się piszę
nadruk inwalidy brukiem uderza o słowa przerysowanych
to jest, wiesz, że z małych liter się piszę
ale progresywnie

to jest tu, po lewej stronie w centrum eksplozji
pojedyncze, nieposkromione gwiezdne kropki
to jest panorama świata, horyzont z widokiem na tak, i na nie
mogę tak spoglądać w tej fascynującej formie bez końca

lecz gdyby nawet, gdyby ona, pomścić miała
świadomość
tkliwość mnie zagryzając, będę wciąż
będę, o świecie, chronić absolut


drja wasilewska