każda emocja
ma swoją osobistą paletę barw
która dwoi się i troi
w zależności od humoru

czerwień biel kobalt
połączone ze sobą
dają kolor mchu i oddychającej ziemi

purpura żółcień i czerń
są kotarą upragnionych zachodów słońca

fiolet oddaje melancholię oczekiwania lub utraty

najpiękniej prezentuje się koloryt sensu
zapodziany gdzieś między glebą a chmurami

trudno go zidentyfikować
jeszcze trudniej zrozumieć