patrzymy na nie jak na resztę nieznanego
ot oczy potulne
obce a najbliższe bystrzej mierzą
nie trzeba łapać spojrzenia
sobie przecież poradzą
miaukną zaszczekają
pośrodku staną niezauważone
są samotne wewnątrz domu
spójrz
oddychają kilka spacerów dziennie
szparą w oknie
zapachem butów gdy wrócisz w nocy
niewyczekanie
was wszystkie poznać
ze sobą i wytężyć szczekanie
po waszemu porozmawiamy kiedy nastawie rękę
kiedy spojrzę
każe siad
z wami skomlę
odejdę
nie mówiąc nikomu w dal
ta woń
może ona spełni obietnice
niech dogonię
końca horyzontu trop