Gdy stanę już u nieba bram
tę jedną mam nadzieję,
że jakieś góry będą tam,
bez gór wszak dusza kapcanieje.

Ref.:
        Więc dajcie mi u kresu dróg
        choć pagóreczek mały
        i jakąś bratnią duszę
        by wypić z nią gorzały.

Gdy stanę już u raju bram
tę jedną mam nadzieję,
że jakieś góry będą tam,
bez gór raj przecie nie istnieje.

Ref.:
        Więc dajcie mi u kresu dróg...

A gdyby jednak gór nie było
niechże i nieba tam nie będzie,
bo jak szczęśliwym wiecznie być
gdy wzrok wśród turni nie ugrzęźnie?

Ref.:
        Więc dajcie mi u kresu dróg...