To uczucie, gdy tworzysz, a ciało przeszywa ból
nie wiesz dokąd idziesz - czujesz serca puls
świat jest wielki i pełen niechęci
niedoceniony artysta wszystkim się wykręci

Wyciągam kruszec z mych wnętrzności
wkładam go do piekielnego ognia
"Walczyć!" - to moja myśl przewodnia
kuję swe serce w krainie ciemności

Piszę, komponuję, rysuję - rzecz do niepodobna
filister komentuje "cóż to za sztuka - niegodna"
Od kiedy mieszczaństwo sztukę ocenia?
Cóż oni umieją prócz, że "pieniędzy mało" biadolenia

Idę prosto - mechanicznie i w przód
co za mną, to za mną - pozostawiam ten brud
żadna moc niebieska mnie nie powstrzyma
mam siłę w ramionach - to mnie trzyma
I wiarę! - ona pozwala zły los pokonać
a śmierć zachęca, by się do mnie przekonać