poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Piątek, 23.02.2024
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
playlista- niezapomn...
Monodramy
,, limeryki"
HAIKU
poezja,org
Chimeryków c.d.
Ksiądz Jan Twardowski
"Na początku było sł...
Co to jest poezja?
Związek Literatów Po...
Ostatnio dodane Wiersze
wstrząsy wtórne
Zwieńczenie motywów
Pompeja
klauzula sumienia
Łukasiewicz, to oddz...
Bez objawień
Mrowisko
Opiłowywanie owiec (...
Polski to trudna jęz...
Po tym
Wiersz - tytuł: Stacja IX
pot na twoim czole duszno i ciemno w oczach
to pewnie przez mrok który mnie prześladuje
wilgoć z najczarniejszej piwnicy
bezustannie liże ściany naszego powietrza

może dlatego
że kiedyś nie wrzuciłem cygance pod kościołem
Jezus rozłożył ręce w twojej sprawie
pozwolił wbić gwoździe
pierwszy raz obudził bunt

wśród ludzi z plastikowymi żyłami
kropla po kropli pochyliła krzyż
gnie się wiara w kolanach gdy słabniesz
popełniam drugie bluźnierstwo

kiedy słońce niżej patrzę na zetknięcie
hen daleko musi być szpara w Ziemi
Bóg powoli wsuwa tam żółtą monetę
jak do wielkiej skarbonki wypuszcza z ręki kolejny dzień

upadek trzeci
wieczorem dotykam ciszy podłogowych desek
tu najlepiej drżą słowa
modlę się o grosz dobrego światła
czekam
może spadnie może zabrzęczy

Dodane przez Z wyglądu waniliowy dnia 15.05.2013 18:50 ˇ 10 Komentarzy · 870 Czytań · Drukuj
Komentarze
haiker dnia 15.05.2013 19:49
Końcówki przedostatniej (żółta moneta) i dylemat na końcu (spadnie-zabrzęczy) poetyckie. Wcześniej nie jestem pewien na ile potrzebna jest wiedza nt. stacji IX.
JennyCun dnia 15.05.2013 19:53
Piękne obrazowanie. Mimo, że tematyka wiersza jest dość trudna, czyta się go bardzo przyjemnie ze względu na metafory (można rzec wręcz "boskie"), naprawdę można go poczuć. Pozdrawiam :)
Szklanka dnia 15.05.2013 20:52
nie potrafię przejść obojętnie obok takiego wiersza, choć stacje odbieram jako sztywne w kontekście kościelnym, zimne. ale w Twoim wierszu stacja staje się żywa, nie wiem jak to powiedzieć, to już nie jest tylko religia. i dlatego podoba mi się, choć stacji samych w sobie nie lubię. mam nadzieję, że nie zagmatwałam wypowiedzi :)
pozdrawiam
achillea dnia 15.05.2013 20:56
Podoba mi się.
Rzadko publikowane są wiersze dobre i mocne akurat w temacie wiary. Txt poruszający i naprawdę piękny technicznie.
Ewa Włodek dnia 15.05.2013 21:44
hmm, najczęściej i najdotkliwiej grzeszymy grzechami zaniechania. Moglibysmy zrobić coś dobrego, ale - wycofujemy się. Szkoda. Może dlatego warto się na koniec dnia - rozliczyć i poprosić o to dobre światło - może następnego dnia zaświta nam i jednakowoż zrobimy, co powinniśmy?...Tak sobie myślałam, czytając. Pozdrawiam serdecznie, Ewa
nitjer dnia 16.05.2013 14:44
Myślę podobnie, jak achillea. Wiersz w całości na wysokim poziomie. Najbardziej podoba mi się w tych miejscach:

to pewnie przez mrok który mnie prześladuje
wilgoć z najczarniejszej piwnicy
bezustannie liże ściany naszego powietrza


(...)

kiedy słońce niżej patrzę na zetknięcie
hen daleko musi być szpara w Ziemi
Bóg powoli wsuwa tam żółtą monetę
jak do wielkiej skarbonki wypuszcza z ręki kolejny dzień


(...)

wieczorem dotykam ciszy podłogowych desek
tu najlepiej drżą słowa
modlę się o grosz dobrego światła
czekam
może spadnie może zabrzęczy


Pozdrawiam.
abirecka dnia 16.05.2013 16:45
Może najbardziej omodlona stacja IX Drogi Krzyżowej, kiedy przy niej błaga się Upadającego:
"Niesiesz krzyż swój wytrwale i pomimo upadków coraz cięższych, podnosisz się...
Wytrwałość, z jaką idziesz [...] więcej mi mówi o Twej miłości, niż mogłyby powiedzieć słowa...
Muszę wydobyć z siebie wszystkie siły, by miłość tę uszanować i dochować jej wiary z taką samą wytrwałością, z jaką Ty podejmujesz na nowo swój krzyż.
Nie chcę Cię nigdy zdradzić; naprawdę, nie chcę...
Gdybym jednak w słabości mojej zawiódł, nie opuszczaj mnie.
Poślij mi łaskę swoją, niech mnie prześladuje wspomnieniem Twego krzyża...
Niech mnie niepokoi dniem i nocą i nie pozwoli zażyć odpoczynku, aż wrócę do Ciebie."
Roman Rzucidło dnia 16.05.2013 17:28
Jest w tym wierszu wiele dobrego, np.te fragmenty, które wyjął nitjer.Myślę, ze takie pisanie ma przyszłość.Pozdrawiam
bkm dnia 17.05.2013 01:09
"Bóg powoli wsuwa tam żółtą monetę
jak do wielkiej skarbonki wypuszcza z ręki kolejny dzień" zachwycił mnie pomysł na taką formę odmierzania czasu. Cały wiersz bardzo poruszający w treści i dobrze się czyta
Z wyglądu waniliowy dnia 20.05.2013 12:50
haiker - dziękuję za opinię
JennyCun - cieszę się, że tekst można poczuć
Szklanka - bardzo mi miło, że wiersz zatrzymał
achillea - wielkie dzięki na tak motywujący komentarz
Ewa Włodek - dziękuję za czytelnictwo i przemyślenia
nitjer - niezmiernie mi miło, dziękuję za wizytę
abirecka - dziękuję za poświęcony czas, za zatrzymanie nas przy stacji IX
Roman Rzucidło - cieszę się z tych słów, wiele dobrego dla Pana :)
bkm - piszę mało, dlatego dobry odbiór czytelniczy motywuje mnie do następnych prób, dziękuję
Wszystkich komentujących serdecznie pozdrawiam
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
XVIII OkP o "Cisową ...
V edycja OKP im. K. ...
poezja_org
Spotkanie Noworoczne
Nagroda Literacka m....
VII OKL im. Bolesław...
XVIII Konkurs Liter...
Zaduszki literackie
U mnie leczenie szpi...
XXIX OKL Twórczości ...
Użytkownicy
Gości Online: 2
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 432
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: Wicja

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

66545230 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005