*
pchana jakąś niewidzialną siłą
jeszcze nie oczekiwana tam
a tu już niepotrzebna nikomu
próbuje zmierzyć się ze zwątpieniem

miesza prawdę ze zmyśleniami
rozum płata jej figle podsuwając widoki
nieistniejących rzeczy i faktów

unoszą się z dna pamięci
słowa przyprószone zapomnieniem
i niczym mydlane bańki rozbryzgują się tęczą
nowopowstałych znaczeń

tylko nie wiedzieć czemu
szczególnie wtedy gdy wiatr
stuka w okiennice wymiatając sen
musi przypominać sobie żeby oddychać

nakazuje sercu
żeby biło