Ciężko jest mi znaleźć granicę
między głupotą, dobrem a ciszą.
I nawet kiedy pisze te słowa
to wszystkie myśli skupiam na fakcie,
że powyższy podział jest nierozłączny
- zatem zwyczajnie chujowy.
Ciężko jest zachwycić się światem,
kiedy w głowie trzyma się wyłącznie
filozofię analityczną i niemiecką doktrynę;
tych gigantów na barkach karłów.
Mimo to, z jakiegoś powodu zarzucam sobie na plecy
ich tłuste dupska i niosę ku lepszej wiośnie.
Może uda się im zachwycić.