kiedyś gdy przyjdzie na mnie pora to sobie pójdę pójdę
a kiedy ujdę tak od ciebie że się pogniewasz nie wołaj już mnie
gdzieś
jeszcze złapię łyk powietrza gdzieś jeszcze wody się napiję
będziesz mnie widzieć coraz mniejsza
lecz ja już będę z drugiej strony

czuję że wreszcie i usiądę albo położę się wygodnie
wierząc że zdążę zdążę a to już będzie tamten koniec
a może jednak niekoniecznie
wstanę
i jakby nic nie było znów sobie pójdę pójdę
by zacząć wszystko od początku

a ty mi będziesz dojrzewała wypuścisz pąki
potem liście kiedy wyrosnę koło ciebie
będziemy bać się samolotów i dziwić
skąd się biorą dzieci